Белорусский форум Pogovorim.by

Новости, обсуждение актуальных событий в Беларуси и мире, объявления, советы
Текущее время: 27 окт 2020, 08:24

Часовой пояс: UTC + 3 часа [ Летнее время ]




Начать новую тему Ответить на тему  [ Сообщений: 10 ] 
Автор Сообщение
 Заголовок сообщения: Традиции белорусского секса
СообщениеДобавлено: 02 авг 2010, 18:29 
Не в сети
Наполеониха
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 28 май 2010, 20:59
Сообщения: 6491
Откуда: Минск
Благодарил (а): 1 раз.
Поблагодарили: 14 раз.
Награды: 2
О белорусских традициях в сексе известно мало фактов.

Но мы на самом деле гораздо стеснительнее в сексе, чем наши предки. Секс всегда играл значительную роль в жизни белорусов. Всё начиналось ещё в язычестве. У нас ведь даже своя Афродита есть, правда наша Мара представлялась как страшная очень похотливая баба, но чары её безотказно и маняще действовали на мужчин. Предки считали, что она может до смерти «залюбить» любого мужика. Но пора от мифов перейти к реальности.

«Купалье» сопровождалось очень странными обрядами. В этот праздник сексуальная эмансипация белорусок достигала феноменальных маштабов.

В ночь на Купалу ни жены, ни девушки не считали грехом переспать ни с чужими мужьями, ни с неженатыми парнями. Этот праздник являлся сугубо женским. Примечательно то, что у наших предков женщинам уделялось огромное внимание, как в то время другие культуры божеством считали фаллические символы.

Так, например, своеобразной эротическое фантазией является фраза про галошу: «Зверху чорна, у сярэдзiне красна, а засунеш - дык прэкрасна!»

И вовсе наш фольклор отличается крестьянской прямотой:
Панечка, маё сэрца,
Падыдзi пад акенца.
Падымi кашульку,
Пакажы зязюльку.

Все мужчины стремятся жениться на девственнице, ноне всегда получается именно так. За подобную провинность были предусмотрены специальные наказания. Например, во время свадьбы родственникам невесты давали блины с дырками, которые намекали на «подпорченность» девушки.

Так же белорусы верили, что если ребёнку при рождении обрезать пуповину короче, чем на два пальца, то в будущем у мальчика это плохо скажется на размер члена, а девочка будет слишком гулящей и распутной. И на последок, нужна знать всю историю, а сексуальную тем более!

Изображение


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения:
СообщениеДобавлено: 02 авг 2010, 19:55 
Не в сети
Летящий против ветра бобёр

Зарегистрирован: 28 июл 2010, 14:25
Сообщения: 791
Благодарил (а): 0 раз.
Поблагодарили: 1 раз.
Рыгор Барадулін "Як беларусы сэксам займаюцца"
Крыніца: http://io.com.ua/s4259

ЯК БЕЛАРУСЫ СЭКСАМ ЗАЙМАЮЦЦА

Слова «сэкс» прыйшло з кніжак. А наогул крывічы, як ніхто іншы, захавалі паганскія традыцыі й эўфэмізмамі не карысталіся. Казалі катэгарычна, абапіраючыся на вопыт пасівелых ад жарсьці стагодзьдзяў і на жывучую паганскую інтуіцыю: «Кожнае дыханьне любіць папіханьне». Альбо: «Кожнаму дыханьню трэба папіханьне». Кшчоным паганцам не па дыеце было так званае ўстрымліваньне: «Пайшоў бы ў мніхі, дык яйцы ліхі».

Жарсьць, пал — болей літаратурнага паходжаньня, а ўсё гэта, калі выгукалася: «Ой, забрала, забрало, і ножачкі забрало», называлася нецярпліва каротка — юр. «Як заюрыць, дык і пад хвастом гарыць». Значэньня ня мае — ці хлопцу, ці бугаю. Пра спрытнага й здатнага ў гэтым клопаце казалі: «Да работанькі — анінютанькі, а да ябатанькі — ах, мае матанькі». Калі што марнавалася, казалі: «Як у пізьдзе згарэла».

Пра вечны ражон і вабную патэленьку знаходзіліся ласкавыя формы словаў. Замест «нічога» ўжывалі слова «ніхуютанькі», ці прыцмоквалі: «Ой, прыгожанька глядзець, як пізьдзюленька ідзець».

На ўсё адпаведна былі стандарты ці, кажучы паэсэсэраўску, госты. Пра важкі мужчынскі струмант казалася: «У яго ўручча — нападоймішча». Даўжыня таксама мела свае вымярэньні: два кархі й два пальцы ды, як валуны, яйцы (корх — мера на шырыню далані). Галоўнае, каб было куды й было чым. Падспудна ў шчырых працаўнікоў жыла зайздрасьць да жарабцоўскага молата. Адсюль і канкрэтна-абстрактная мера: ігага да самага птру... Фалічны клопат маюць і застольныя, і падпольныя зычэньні: «Каб да сьмерці хуй стаяў! Каб грошы стогам, а хуй рогам!»

Дый маладзіца мусіць быць мажной, а не такою, якую можа вецер зьдзьмухнуць: «Дзесяціна саду й млын ззаду». Бо павінна пяцёх на ільдзіне сагрэць. Праўда, калі пытаньня ня стаяла, тады суцяшалі самі сябе: «Не да еблі, калі рукі пакрэплі». І пра такую, якая дужа заелася, усьміхаліся — яна ўжо хуй за мяса ня лічыць. «Сісі — па місі», «Сіські, як бічоўкі, пізда, як начоўкі» (бічоўка — ударная частка цэпа, якая малоціць).

Аратайныя вобразы. За аблокамі лунаюць тады, калі абодвум хораша. І перад пачаткам шчыраваньня працаўнік інтрыгаваў: «Я табе яшчэ ня ўсё паказаў, палавіну матузом прывязаў!» Потым, выходзячы скакаць, прыпяваў:

Кумпяччо ў маёй красулі
Сорак восем дзесяцін,
Без штаноў, адно ў кашулі
Дацямна араў адзін.

Здатны ў заляцаньнях, юрлівы называецца жыгуном. І ацэньваецца адпаведна: «Такі жыгун і ў смаляной кабылы выпрасіць, і мёрзлай сучцы ўцісьніць». Пра нягеглага недарэмна заўважалі: «Ён вялым хуем зроблены».

Было ж неяк, што маладзіца паспытала пана. На роспыты суседак тлумачыць: «Маладзічкі вы мае, мой жа, як нарогам, як нарогам, а пан, як пэндзэлкам, як пэндзэлкам». Дарэчы, лічылася, што калі дзіця рабіць на гарохавінах, сукрыстым народзіцца, як амурчык.

Рэкляма мае паважаны ўзрост:

Каля рэчкі йшла
Ды пасьвіставала.
Пізду козырам нясла,
Сіські выставіла.

Такая мажніца шляхціцу, які мог толькі прасіць, а не працаваць, як нарогам, адказвала: «Я пана кохам, як капусту з грохам».

Побыт шмат у чым вызначае бачаньне наўкольнага, праяўляецца ў вобразах. І шчыраваньне, якое робіць жыцьцё нязводным, дапасоўвалася да хатняга клопату:

Ой ты, мая Домна,
Прыйдзі ка мне цёмна.
Твая ступа, мой таўкач —
Будзем крупы абтаўкаць.

Зразумела, маючы добры таўкач, ніякая ступа ня ў страх.

Гэта ня жарт, што ў чужых руках усё большым здаецца. У чужых руках і хуй з таўкач. З мройлівай зайздрасьцю пяялася:

У цыганкі хвартух новы,
А ў цыгана хуй дубовы.
Хвартух новы не парвецца,
Хуй дубовы не сагнецца.

І калі да некага прыставалі й падганялі:

— Ну!

— Хуй гну, дуга будзіць! — чулася ў адказ, каб адчапіцца.

Лепей, калі як дуга, чым як чарвяк.

І колькі смутку ў запытаньні: «А дзе ж тое дзелася, што ў штанах вярцелася?»

Весялейшае запытаньне:

Ці ня Бог табе даў,
Мая Настачка?
Усю ночку макаў,
Як у маслачка!

Узроставы фактар у юрлівым стараньні, як ні круці, дужа важны й важкі. Пакуль малады, ні начоўкі, ні ступа ня спыняць, не астрашаць. Па часе ўсё зьмяняецца. Гэта з вопыту пакаленьняў папеўка:

Якочацца, рагочацца,
За старога ня хочацца:
Стары хочаць і баіцца,
Каб у пізду не ўтапіцца.

І адно шкадаваньне аб сустрэчы з такім:

Ай, такую яго маць,
Гэнага Міколку,
Я хацела яму даць,
А ў яго з іголку.

Не дапаможа й народная парада: у лыжкі ўвязаць. Па-першае складана, а па-другое, адзервяненьне пачуцьця, дый вабная патэленка дрэва не прымае.

І пра старога, а бывае, што й пра маладога кажуць: нямоглік. Ці зусім безнадзейна дакладна: слаб у яйцах. Тут ужо як у сучасным анэкдоце. Сустрэліся два мужыкі. Пытаецца адзін:

— Як жывеш?

— Слаба.

— Выходзіць, кепска.

— Ды не, выходзіць добра, заходзіць кепска.

Нямогліку, відаць, ня дасьць рады й такая парада:

І хвор Кузьма, і нядуж Кузьма,
Прывяжыце Кузьме галаву к пізьдзе.

Ухвалялася толькі слабасьць у руках, калі дзьвюма ня мог мужчына свайго працаўніка сагнуць.

Групэн-сэкс ня быў у крывічоў у модзе. Гэта ўжо калгасам пахла. Крывічы па трывалай натуры сваёй гаспадары, болей аднаасобнікі, хутаранцы, а не калектыўныя засранцы. І сваім распараджаліся як хацелі, у адпаведнасьці з настроем: «Я сваю Марынку хоць пасярод рынку!» І ў выразе «Сябры — удваіх адну кабылку яблі» болей прыклёпу й юрлівай фантазіі.

Адпаведна й паставы ў папіханьні былі з аратайна-атарным адценьнем:

Дай, дай, дай, дай,
Раскінь ножкі, як баран рожкі,
Хай упруцца ў небакрай
Новыя панчошкі.
Я табе іх купіў,
Для цябе залупіў.

І ўсё, што рухалася, па-свойму займалася папіханьнем.

А сініца вераб’я
Устоічку заябла.

Гэта крылатыя. А бяскрылыя насуперак пралетарскаму пісьменьніку Горкаму, які сьцьвярджаў, што народжаны поўзаць ня можа лётаць, лёталі ў небе асалоды:

А лісіца і барсук
Ябаліся цераз сук,
А маленькі барсучок
Цераз маленькі сучок.

Былі ў паставах і неабмежаваная таямнічасьць: «Перагнуў церазь мяжу, а што зробіў, не скажу».

Дый самы лірычны птах салавей даваў інструкцыю й паддаваў юру, сьпяваючы:

Цімох, Цімох,
Павёў дзяўчыну ў мох, у мох,
Паваліў, загаліў —
Торк, торк, торк, торк...

Кожны стараецца ўторкнуць як хутчэй і як спрытней. Праўда, нэрвовы ці ня ў норму п’яны торкаў, торкаў то ў буракі, то ў моркву. З такога торканьня толку мала. Як ня лепей, калі паваліў у гурбіну ды не туды скіраваў, жыгануў у сьнег — аж зашыпела. Такі жох хуем падпаліць стог.

Вясною, калі й трэска на трэску лезе, і ўсё, што сквярэцца, адно на адно дзярэцца, юр чуецца ня толькі ў сьпевах таго ж салаўя. І жабы, не падзяліўшы сваіх зялёных ад хаценьня вершнікаў, цьвеляцца, лаяцца, як прафэсійныя давалкі: Кккурвва, кккурвва.

— Сама тттакккая, сама тттакккая...

І ў лясных жыхароў не заахвочвалася кровазьмяшэньне:

Ай там, на расіцы,
Прасіў заяц у лісіцы.
А лісіца не давала,
Пізду лапай закрывала.

Пра вітаміны, пра танізатары крывічы ня ведалі, дый учуць не прыслухаліся. Стравы гатаваліся й гатункаваліся дакладна:

Ад бобу захочаш ёбу,
Ад гароху будзіш сраць троху,
Ад рыбы станіць хуй дыбы.

І адмова ў ласым болей самаахвярная: зьеш хуй, а рыба дорага.

Крывічы былі за такую мілосьць, каб ці хуй напалам, ці пізда на дробныя цурачкі! Відаць, шкляной часам рабілася. Спагаду меў нястомны: ябаць, як воўк, прасіць, як заяц. І калі слаба палілася ў печы, кепліва заўважалі: «Тапленьне, як кашынае ябленьне».

Шчырая праца на ложку ці на атаве вяла да абстрактнага мысьленьня. Толькі ў адпаведным стане льга зразумець меру: тры пізды попелу. Ці капіздуленьку. Болей канкрэтна: заробіў ад хуя вушы.

З калыскі хлопчыка рыхтавалі да мужчынскай працы на працяг роду людзкога. Малога падкідвалі ўгору, прыгаворваючы: «Вялік расьці дзевак басьці!» У штодзённым побыце не забываліся пра асноўны клопат. Падымаючы поўную шклянку, дбалі пра гаспадарку й тую, на якой працавалі ўночы, і тую, што ўдзень сілу забірала: «Каб жыта расло й хуй стаяў!»

Нават загадка пра баравік (бо ён адпаведных абрысаў) была фалічнай: «Кладуць старца ў дамавіну, хуй тырчыць напалавіну?»

Сапраўдныя працаўнікі не ацяляквалі, у іх у роце мухі не ябліся. На ўсё глядзелі наўспагатоўна: «З голай сракай каля голага хуя не жартуй!»

Расчуліўшыся за чаркай і скваркай, выказвалі сябру сваю найвышэйшую пахвалу: «Каб я быў дзеўкай, я б табе даў».

Вядомую песьню «Ой, пайду лугам, лугам» чулі па-свойму. Радкі «А я ляжу ды думаю, думаю, што ліхую жонку маю» пяялі: «А я ляжу ды думаю, што для хуя жонку маю». Яно неяк так болей мэтаскіравана.

Кожны спэцыяліст ведае цану сабе й свайму майстэрству: «Навошта мне золата, калі ў мяне хуй, як долата?» Канкрэтна на мясцовасьці вырашалася апэратыўна, што ім рабіць, ці дзяўбсьці, ці шпакляваць. Залежала, відаць, ад стану аб’екту.

У нястомным шчыраваньні быў і свой каштарыс ці натуральная аплата за натуру: «А за крупы, а за сала пізда лупы закасала». Ці ў залежнасьці ад акупацыйнага рэжыму: «За пуп — руб, за касмарку — марку». Цэны, як бачым, былі памяркоўныя. Не кусаліся.

Фантазіі хапала. Малы, я зноў-такі ня мог уцяміць (дый цяпер не даходзіць), як гэта ўдавалася:

А па вуліцы мяцеліца мяцець,
А дзед бабу за пяцеліцу вядзець.

Калі я быў блізка, пяялі захмялелыя застольнікі й такі варыянт для мяне: «А дзед бабу за патыліцу вядзець». Усё роўна яшчэ болей нязручна.

У пашане ў крывічоў было стараньне. Што такое каханьне да заіканьня?

Пан дастане
Да пячонак пікай —
Стане пані
Радаснай заікай.
Гэта зусім ня тое, як цяпер іншы раз:
Ляжыць, як дошка,
І лесам пахне,
А ўсё чакае,
Што нехта трахне...

А ў прыгаворцы: «Няхай жывець, красуецца, пакуль на хуй ня ўссунецца!» — чулася й пагроза, і зайздрасьлівы ўспамін, старая маладой і гразілася, і сама ў маладыя гады вярталася. Гэта калі да дзяўчыны сваталіся багаты на грошы й з уруччам нападоймішча, яна слушна вырашыла: «Хлеб годам, грошы пераводам, а хуй у векаўшчыну».

Самыя дасьціпныя, самыя іскрыстыя ў крывічоў былі й песьні й папеўкі якраз скаромныя ці, панавуковаму, фалічныя:

А ў чыстым полі
Пад ябурамі
Часалі дзеўкі хуй тапарамі,
Яны часалі ды прымяралі,
Ой, каб жа ціці, не ўкараціці.

І дзяўчаты не баяліся мужчынскае працы, абы знасалодзіцца. Малы я ня мог зразумець, што за дрэва ябур. Пазьней дайшло, што гэта спэцыйна пачуты явар. Да сёньняшняга мне, як некурцу, так і няўцямна показка: «Ён так курыць, як пізда сена есь». Адно дайшло: «Жыць будзеш, толькі не захочаш».

Хочацца, каб яшчэ доўга мог лячыцца па народнай крывіцкай мэдыцыне: «Жывот аб жывот пацерці, і ня будзіць балець да самай сьмерці».

Глыбокі ўзроставы сум у анэкдоце, які йдзе з даўніны. Дзед сядзіць на прызьбе. Певень гоніцца за курыцай. Дзед сыпнуў крылатаму заляцанку зярнятак. Певень спыніўся й пачаў дзяўбсьці, забыўшыся, што бег ябсьці. Дзед толькі й выгукнуў: «Гэта ж ня дай бог, каб я да такога дажыў...»

У маладыя гады ўсё пачыналася, як бы вытворчасьць, у прыватнасьці, і як Гефэстава рамяство:

Даражэнькая мая,
У нас кузенька свая:
Срака дзьмець, а хуй куець,
Пізда жару паддаець.

А як скаромяцца сэксам, пра гэта лепей могуць давесьці тэарэтыкі. А практыка, яна жывая, таму й няўлоўная, бо зьменлівая.


______
Авторский мат прошу не расценивать, как, собственно, мат.
Без него теряется смысл и самобытность.


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения:
СообщениеДобавлено: 02 авг 2010, 21:33 
Не в сети
Добрая внутря-ах
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 25 май 2009, 19:58
Сообщения: 1322
Благодарил (а): 0 раз.
Поблагодарили: 1 раз.
Награды: 1
Креативная нежность:) писал(а):
И вовсе наш фольклор отличается крестьянской прямотой:
Панечка, маё сэрца,
Падыдзi пад акенца.
Падымi кашульку,
Пакажы зязюльку

- На паглядзi i будзь маёй павай,
цябе абдыму я вельмi ласкава...
- не.., усе зразумела стала адразу,
чаму такi злыдзень ты и зараза.

Ричард-Львиные-Почки, Асилила все! Моментами очень смешно, моментами грустно. Дулина от Барадулина нам под нос!


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения:
СообщениеДобавлено: 02 авг 2010, 23:38 
Не в сети
Пользователь
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 29 сен 2007, 22:26
Сообщения: 15349
Откуда: Там чудеса, там леший бродит...
Благодарил (а): 110 раз.
Поблагодарили: 177 раз.
Награды: 1
Креативная нежность:) я не могу понять смысл этой темы, что мне высказывать по поводу изложенного.
:o


Вернуться к началу
 Профиль My Фотогалерея  
 
 Заголовок сообщения:
СообщениеДобавлено: 02 авг 2010, 23:39 
Не в сети
Наполеониха
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 28 май 2010, 20:59
Сообщения: 6491
Откуда: Минск
Благодарил (а): 1 раз.
Поблагодарили: 14 раз.
Награды: 2
Ничего не надо.Это просто ознакомительная информация о сексуальных традициях нашего народа с историческими ссылками.

Например,я этого всего ничего не знала.


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Традиции белорусского секса
СообщениеДобавлено: 17 окт 2012, 20:54 
Не в сети
Пользователь
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 29 сен 2007, 22:26
Сообщения: 15349
Откуда: Там чудеса, там леший бродит...
Благодарил (а): 110 раз.
Поблагодарили: 177 раз.
Награды: 1
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=Qh1PCDX7sbM[/youtube]


Вернуться к началу
 Профиль My Фотогалерея  
 
 Заголовок сообщения: Re: Традиции белорусского секса
СообщениеДобавлено: 20 окт 2012, 17:06 
Не в сети
Пользователь

Зарегистрирован: 22 авг 2012, 03:08
Сообщения: 124
Благодарил (а): 0 раз.
Поблагодарили: 0 раз.
традиции белорусского секса ничем не отличаются от общемировых и сотворяются при помощи банальных "света и пара".


Вернуться к началу
 Профиль  
 
 Заголовок сообщения: Re: Традиции белорусского секса
СообщениеДобавлено: 28 окт 2012, 21:27 
Не в сети
Пользователь
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 29 сен 2007, 22:26
Сообщения: 15349
Откуда: Там чудеса, там леший бродит...
Благодарил (а): 110 раз.
Поблагодарили: 177 раз.
Награды: 1
В Белоруссии все зацикленные в сексе, только умеют водку пить.


Вернуться к началу
 Профиль My Фотогалерея  
 
 Заголовок сообщения: Re: Традиции белорусского секса
СообщениеДобавлено: 20 авг 2014, 20:01 
Не в сети
Пользователь
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 29 сен 2007, 22:26
Сообщения: 15349
Откуда: Там чудеса, там леший бродит...
Благодарил (а): 110 раз.
Поблагодарили: 177 раз.
Награды: 1
Изображение


Вернуться к началу
 Профиль My Фотогалерея  
 
 Заголовок сообщения: Re: Традиции белорусского секса
СообщениеДобавлено: 07 сен 2014, 18:34 
Не в сети
Пользователь
Аватара пользователя

Зарегистрирован: 30 авг 2014, 14:57
Сообщения: 1192
Благодарил (а): 0 раз.
Поблагодарили: 17 раз.
Честно это было очень интересно читать! пошлости никакой только легкая эротика! Не думала что может быть еще и так!


Вернуться к началу
 Профиль  
 
Показать сообщения за:  Поле сортировки  
Начать новую тему Ответить на тему  [ Сообщений: 10 ] 

Часовой пояс: UTC + 3 часа [ Летнее время ]


Кто сейчас на конференции

Сейчас этот форум просматривают: нет зарегистрированных пользователей и гости: 1


Вы не можете начинать темы
Вы не можете отвечать на сообщения
Вы не можете редактировать свои сообщения
Вы не можете удалять свои сообщения
Вы не можете добавлять вложения

Найти:
Перейти:  
cron

Яндекс.Метрика

Администрация форума не несет ответственности за достоверность информации, предоставляемой пользователями